Conclusies over verkeers - onveiligheid

Ik ben over duurzame vooruitgang, wat betreft verkeersveiligheid, niet bijzonder optimistisch. Om een betekenisvolle vermindering van het aantal verkeerslachoffers wereldwijd te bekomen, is er meer nodig dan nu wordt voorgesteld.
Dwingende Preventie: Ondersteunende maatregelen die de resultaten van sensibilisering en repressie fundamenteel en duurzaam ondersteunen.
Mensen zullen onvoldoende vanuit morele overtuiging hun gedrag in het verkeer aanpassen. We moeten dus een verplichte gedragsverandering realiseren. Achteraf zal het morele argument ‘we moeten de zwakkere weggebruikers altijd optimaal beschermen’ vanzelf ingang vinden. Want gedragsverandering verandert overtuigingen meer dan dat overtuigingen ons gedrag veranderen. En het is nooit te laat voor gedragsverandering.
Geheel tegen mijn eigen vrijgevochten temperament in, pleit ik dus voor verregaande vrijheidsbeperking in het verkeer door slimme technologie. Nog meer inzetten om tekorten in aandacht, snelheid en zelfcontrole van weggebruikers te counteren. Vrijheidsgevoelens bewust uit handen geven, om de zwakste weggebruikers te beschermen. De manier waarop we dit doen zou ook het onderwerp kunnen (moeten?) zijn van democratische besluitvorming. Anders zullen automobiel constructeurs en/of bigtech bedrijven de vrijheidsbeperkingen voor ons bepalen. In deze omstandigheden pleit ik voor de inzet van directe democratie.
Een referendum over bijvoorbeeld deze vraag:
“Bent u voor of tegen een inschrijfverbod voor gemotoriseerde voertuigen zonder een vooraf ingebouwd alcohol/drug – slot?”
En als het dan toch fout loopt:
Geef alle ruimte en kansen aan Herstelbemiddeling. Het is de beste mogelijkheid voor alle betrokkenen om mentaal te kunnen doorstarten.